เขียนเทิดพระเกียรติในหลวง(๓)

                               อาศิรวาทมหาปิตุราชา
 (วสันตดิลกฉันท์)


         โลกเทิดบรมนฤบพิตร          นิรมิตสยามหล้า
เกริกก้องขจรกิรติกล้า                ธ ประทานประเทืองไทย
       รางวัลจรูญจิรตระการ         ดุจขานและจารใน                                                        
 แผ่นฟ้า ณ ห้วงชนหทัย               ผิวแม้น ณ โลกสาม                                         


ที่มา : เขียนประกอบการจัดนิทรรศการวันพ่อแห่งชาติ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๒  ณ ลานใต้อาคารเทพเมธา

เขียนเทิดพระเกียรติในหลวง(๒)

                     อาเศียรวาท ๕ ธันวามหาราช


       ยาม ธ เยื้องกรายบาท          ทวยราษฎร์ก็ปลาบปลื้ม
จดจำมิเลือนลืม                           ด่ำดื่มในน้ำพระทัย
       ธ ทรงเอื้อและเกื้อหนุน          ทั้งเจือจุนเหล่าปัจจัย
ไม่เลือกชั้นชนทุกวัย                    ธ ทรงให้หวังผ่อนเย็น
       ธ เสด็จทั่วถิ่นแคว้น               ราษฎร์ทุกแดนได้ดับเข็ญ
พระเมตตาอันฉ่ำเย็น                    ดุจแสงเพ็ญโพยมบน
       ด้วยไทยเหนือใต้อีสาน          อีกย่านกลางยังสับสน
แพ้ภัยพิษอันมืดมน                      เสียงก่นไห้ท่วมธรณี
       ธ มิทรงประทับนิ่ง                 มิทอดทิ้งให้หมองศรี
โอบหัตถ์ป้องทุกถ้วนที่                 ปัญหามีก็ผ่อนคลาย
       ธ เป็นยิ่งกว่าบิดา                  ยิ่งราชาพระฤาสาย
ราษฎร์ซึ้งแล้วน้อมนบกาย           พร้อมจิตหมายถวายพระพร
       ห้าธันวามหาราช                  กราบเบื้องบาทอดิศร
วอนไตรรัตน์เทพบิดร                  วอนเทวฤทธิ์เรืองฤทธา
       พระสยามเทวาธิราช             ทรงอำนาจทุกทิศา
น้อมพรชัยถวายราชา                  ทรงหรรษาทุกทิวาเทอญ .


ที่มา : เขียนและจัดพิมพ์ในนิตยสาร "พลอย" ฉบับที่ ๕ ปี ๒๕๓๓  และประกอบนิทรรศการวันเฉลิมพระชนมพรรษา
๕ ธันวาคม ๒๕๓๓ 

เขียนเทิดพระเกียรติในหลวง (๑)

                                  อาเศียรวาทราชสดุดี


         ธ เปรียบสุริย์ฉาย              เจิดประกายพรายแหล่งหล้า
เปี่ยมด้วยพระเมตตา                งามพิสุทธิ์์์์์์์์์์์์ื์์์์์์ืดุจทิพย์ธาร
         ยาม ธ เยื้องกรายบาท      ผองทวยราษฎร์สุขสราญ
ทุกข์เข็ญภัยแผ้วพาน               ที่แล้งร้ายก็กลายดี
         ธ คือปิ่นนครา                    ไทยไพร่ฟ้าล้วนเปรมปรีดิ์์
พึ่งพระบารมี                               พ่อหลวงเจ้าของชาวไทย
         ทั่วโลกต่างแซ่ซ้อง           ปรีชาก้องเกริกแดนไกล
กษัตริย์สยามนามไผท             "ภูมิพล" องค์ราชัน
        ทศพิธราชธรรม                 ครองเลิศล้ำเป็นมิ่งขวัญ
พระการุณย์พ้นรำพัน                ประเสริฐสมัยในแผ่นดิน
        กษัตริย์ใดในหล้าโลก        ร่ายโศลกทั้งธรณิน
ฤาเทียมองค์ภูมินทร์                  เรืองพระยศจบสกล
        เถลิงถวัลยราชย์                กาญจนมาศมาเยี่ยมยล
ราชพิธีมหามงคล                      เกริกเกียรติกีรติกำจร
        จำเนียรกาลอนุสนธิ์์           ชื่นพระชนม์พระภูธร
หกรอบพรรษาบวร                     ถวายพระพรนฤบดี
       อัญเชิญเทพยสถาน           ทิพย์พิมานสง่าศรี
สยามเทวาธิราชนี้                      พร้อมไตรรัตน์ปกป้องภัย
       พระแก้วเกล้าจอมเกศ        ภูธเรศประเทศไทย
พระชนม์ชีพยั่งยืนไซร้              นิรัติศัยนิรันดร์เทอญ.


ที่มา :  เขียนและพิมพ์ในวารสารโรงเรียน"เทพลีลาสาร" ฉบับที่๑  ภาคเรียนที่ ๑  ปีการศึกษา ๒๕๔๑    

เขียนเทิดพระเกียรติ"พระจอมเกล้าฯ" (๒)

    "สองร้อยปีขานครบ     ราชสมภพจอมเกศ
ยูเนสโกองค์การ             น้อมขนานเทิดองค์ "


(ร่ายสุภาพ)

    สรวมชีพประณตหัตถ์  ศรีสวัสดิ์อัญขยม  กราบบรมอดิศร
พระภูธรจอมเกล้า  ผู้ผ่านเผ้าผ่องสยาม  เกริกพระนามขจรขจาย ฉานฉายพระปรีชา  ทั่วอาณาคามเขต  ทั้งไทยเทศปรากฏ  เรืองพระยศเกริกไกร  เทิดไท้"คิงมงกุฎ"  ทรงเยี่ยมยุทธ์วิทยา  ดุจศัสตราคมแกร่ง  เปล่งแสง "ณ หว้ากอ"  ก่อเกิดสุริยคราส ดังหมายมาดทำนาย  ชาติทั้งหลายประจักษ์  ทรงพิทักษ์แดนไทย  ยิ่งใหญ่อารยธรรม เลิศล้ำเทียมต่างด้าว  ผู้หมายก้าวครอบครอง  กลับตริตรองตื่นเต้น  ต่างได้เห็นพ้องกัน  ทีท่าพลันเปลี่ยนปรับ  คำนับพระบารมี  สง่าศรีกษัตรา  นับเนื่องมาบัดนี้  สองร้อยปีขานครบ  ราชสมภพจอมเกศ  ยูเนสโกองค์การ น้อมขนานเทิดองค์  ทรงพระชนมายุ  ลุล่วงชันษา  ไทยนคราชื่นช้อย  พึ่งบุญ ธ บ่น้อย  องค์ไท้ปิตุเรศ จักริน.
        
(กาพย์ฉบัง ๑๖)


      ทรงสืบเชื้้อหน่อกษัตริย์             เฉลิมชัยฉัตร
พุทธเลิศหล้านภาลัย
       พระเชษฐาธิราชไท้                  ครองราชย์กรุงไกร
คือพระนั่งเกล้าฯราชา
       ธ ทรงศึกษาธรรมา                   ยี่สิบเจ็ดพรรษา
ใต้ร่มกาสาวพัสตร์
       พระธรรมวินัยเคร่งครัด              วัตรปฏิบัติ
ทรงตั้ง"ธรรมยุกตินิกาย"
       แจ้ง ณ วัดสมอราย                   ศรัทธามุ่งหมาย
เน้นปรัชญาและเหตุผล
       แตกฉานภาษาสากล                อังกฤษแยบยล
ฝรั่งเศสละตินบาลี
       ครั้นเฉลิมราชย์ธานี                  สืบวงศ์จักรี
ลำดับที่สี่รัชกาล
       จอมเกล้า ธ ทรงบรรหาร           ให้พ้องเหตุการณ์
กลางสายธารศิวิไลซ์
       ด้วยอารยธรรมหลั่งไหล             ตะวันตกไซร้
อาจกลบกลืนกินสยาม
       ธ สละบางเขตคาม                   แลกเพื่อป้องปราม
อาเพศก่อเหตุการเมือง
       ไพร่ฟ้านาครฟูเฟื่อง                 มลังเมลือง
เพราะ ธ ทรงเอื้ออาทร


(กลอนกระทู้)


  ทรง เป็นนักรัฐศาสตร์ปราชญ์ประเทศ
  ทรง เล็งเลศเหตุการณ์อ่านความหมาย
  ทรง รักษาเอกภาพยากทำลาย
  ทรง รวมข่ายไทยทุกแคว้นแน่นหนึ่งเดียว
              สร้าง ป้อมปราบปราการเป็นด่านหน้า
              สร้าง วัดวาขุดคลองค้าแทนป่าเปลี่ยว
              สร้าง เรือรบเรือกลไฟให้กรูเกรียว
              สร้าง ถนนตัดลัดเลี้ยวเทียวรถ-คน
  เมือง คนเมืองสวมเสื้อยามเข้าเฝ้า
  เมือง คนเนาสลักดาลกันโจรฉล
  เมือง คนอยู่ห้ามทิ้งซากลงสายชล
  เมือง คนจนต้องปลูกข้าวเราพอกิน
              ใหม่ กฎหมายเงินตราภาษีใหม่
              ใหม่ ฎีกาถวายได้ดังใจถวิล
              ใหม่ ใช้สิทธิ์เสรีที่ยลยิน
              ใหม่ ไทยถิ่นประชาธิปไตย
  ไทย จึงมีโรงพิมพ์โรงกษาปณ์
  ไทย ได้มีเสรีภาพอ่า่นเขียนได้
  ไทย การแพทย์ "หมอบรัดเลย์" ทุ่มเทใจ
  ไทย ค้าขายกับเมืองใหญ่ได้ไมตรี
              พิพัฒน์ พระนครพสกสุข
              พิพัฒน์ เมืองบำราศทุกข์เกษมศรี
              พิพัฒน์ ทัพทหารหาญตำรวจมี
              พิพัฒน์ ไทยร่มเย็นฉะนี้หาใดเทียม   


(มาณวกฉันท์ ๘)


       ครั้งละกระนั้น            พลันนรเห็น
หนึ่งวจะเป็น                     เมื่อพิเคราะห์ดู
เช่น ธ ตริตรัส                  วัดระยะรู้
คราสสุริย์อยู่                    กลางนภพร
      ศาสตร์วิทยา              พาภยภัย
ดังริปุใฝ่                          ถอยมนถอน
เพราะวรองค์                   คงพระนคร
ด้วยฤดิสอน                     ด้าวอริแดน                  
      ไทยชนะจิต               มิตรหฤหรรษ์
น้อมศิระพลัน                   แด่ภุปแทน
องค์ปิตุเรศ                      เกศบุริแคว้น
ไทยพละแน่น                   แกร่ง ณ สยาม 


(โคลงกลบทวัวพันหลัก)


          เฉลิมพรรษพระผ่านเผ้า       ภพสยาม
สยามกษัตริย์จอมเกล้านาม            แจ่มฟ้า
ฟ้าเกริกก่องโลกสาม                     ชนสดับ
สดับเด่นทุกทิศหล้า                       บ่รู้ลืมเลือน.  

        
  
ที่มา  :   เขียนและจัดพิมพ์ในหนังสือ ๒๐๐ ปีพระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย ค่ายวิทยาศาสตร์ ณ หว้ากอ ครั้งที่ ๒๑
๑๖-๒๑ สิงหาคม ๒๕๔๗ อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า
ณ หว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์  โดย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขต ๒ ร่วมกับ ชุมนุมวิทยาศาสตร์
สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
หน้า ๑๕-๑๖

เขียนเทิดพระเกียรติ"พระจอมเกล้าฯ" (๑)

                                        สุริยุปราคา  ณ หว้ากอ ก่อเหตุการณ์

 ( โคลงสี่สุภาพ)


           หว้ากอเกริกก่องหล้า           ฟ้าสยาม
ไทยราษฎร์เทิดพระนาม             เกียรติไท้
สุริยคราสจับยาม                        สมดั่ง ธ คะเน
จีนแขกฝรั่งประจักษ์ได้               แซ่ซ้องสรรเสริญ
       ไทยรอดพิบัติพ้น                 ภัยเมือง
เพราะกษัตริย์ปราดเปรื่อง           รอบรู้
แยบยลยุทธ์ฟูเฟื่อง                    ศาสตร์แห่ง วิทยา
แลกพระชนม์ชีพกู้                      สยบผู้อื่นครอง


(กาพย์ยานี ๑๑)


     เมืองไทยในดงเสือ                ฤาจะเหลือรอดปลอดภัย
ฝรั่งล่าอาณาไซร้                        หวังครอบบ้านครองนคร
     สยามประชาราษฎร์                เอกราชอาจจากจร
รองใต้บรรจถรณ์                         มหาอำนาจชาติต่างแดน
     พระจอมเกล้าฯทรงทราบเหตุ  ธ เล็งเลศเขาดูแคลน
เรียกไทยคนเถื่อนแคว้น              ด้อยกว่าเขาเบาปัญญา
     ด้วยพระราโชบาย                  มองการณ์ไกลไปภายหน้า
ทรงเรียนรู้วิทยา                          นานาศาสตร์เพื่อชาติไทย
     หนึ่งนั้นทรงหมายมาด            ดาราศาสตร์งานยิ่งใหญ่
ปรากฏการณ์นั่นไซร้                    มิใช่ลางอ้างงมงาย
     ดางหางบอกอาเพศ               แจ้งสาเหตุอันตราย
พระองค์ทรงคลี่คลาย                 แก้ปัญหาด้วยเหตุผล
     สร้างหอนาฬิกา                     บอกเวลาเป็นสากล
หน้าที่ผู้ดาลดล                           ตำแหน่ง "พันทิวาทิตย์"
      เทียบทิวาจากสูรย์นั้้น           คือกลางวันอันแจ่มจิต
เทียบราตรีจากศศิธร์                   เรียก"พันพินิตจันทรา"
      ทรงคำนวณก่อนสองปี          บังเกิดที่กลางฟากฟ้า
สุริยุปราคา                                  ณ หว้ากอ ก่อเหตุการณ์      
    "สองสี่หนึ่งหนึ่งแจ้ง              มะโรงแจงวันอังคาร
ขึ้นหนึ่งค่ำเดือนสิบขาน           ที่สิบแปดสิงหาคม"     
     ทรงเตรียมข้อพิสูจน์               ว่าคำพูดใช่เพียงลม
เชิญแขกที่เหมาะสม                   เสด็จทางชลธี
     โดย"เรืออรรคราช-            วรเดช" วิเศษศรี
เจ้าเมืองสิงคโปร์นี้                      เซอร์แฮรี่ออดเฝ้าติดตาม
     อเมริกัน-อังกฤษ                    มิชชั่นนารีล้นหลาม
ฝรั่งเศส ณ กรุงสยาม                  ล้วนมุ่งหน้ามารอดู
     ตั้งกล้องอุปกรณ์                     เรียงสลอนถ้วนทุกผู้
แรมรอนหวังเรียนรู้                      ต่างตื่นเต้นเห็นเต็มตา
     ทันทีที่คราสจับ                      อาทิตย์ดับดั่งลับฟ้า
โห่ร้องอย่างเริงร่า                       กรีดกราดลั่นกันทั้งปวง
     "หกนาทีสี่สิบห้า                  อุปราคาจับหมดดวง"
พยากรณ์ผ่านลุล่วง                     เลิศเพราะพระปรีชาญาณ
      ภาพพจน์และศักดิ์ศรี             เพลานี้ร่ำลือขาน
บันทึกเป็นตำนาน                        เทิดกษัตริย์นักปราชญ์ไทย
      "คิงมงกุฎ"แผ่นดินสยาม     เกริกพระนามอันยิ่งใหญ่
วิทยาศาสตร์ก้าวไกล                   อารยะประชาชน
      สัมพันธไมตรี                          ดำเนินดีทั่วสกล
ประจักษ์สิ้นทุกหน                        มหาอำนาจชาติรุ่งเรือง
      เหตุการณ์ ณ หว้ากอ              คือรอยต่อร้อยราวเรื่อง
สยามมิเสียเมือง                          ผู้แสวงหาอาณานิคม
      การทูตวิเทโศบาย                 ปรีชาฉายได้เหมาะสม
รำลึกพระปรารมภ์                        สะอื้นไห้ในบัดดล
      ทรงตรากตรำวรกาย              เพราะทรงหมายให้โลกยล
ชัยชนะล้ำเลิศล้น                        แลกพระชนม์พระภูมี
      ธ ประชวรด้วยไข้ป่า              สวรรคาลัยในกรุงศรี
อาดูรเทวษทวี                            โศกฉะนี้ใดเปรียบปาน


(ฉันท์ฉบังดำเนินกลอนแปด)
     
      ด้วยพระอัจฉริยภาพ                   ราษฎร์น้อมกรานกราบ
เทิดถวายพระราชสมัญญา
     แด่พระจอมเกล้าฯราชา               เลิศศาสตร์ดารา
"พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย"
     ทรงวางพื้นฐานก้าวไกล              วิทยาแผนใหม่
ประเทศไทยพัฒนาถาวร
      สิบแปดสิงหาคมขจร                  เป็นอนุสรณ์
สืบเนื่องสุริยคราส ณ หว้ากอ
      วันนี้รัฐราษฎร์สานต่อ                พระราชทานขอ
ชื่อสถาน "อุทยานวิทยา-
      ศาสตร์พระจอมเกล้า เกริกฟ้า    ณ หว้ากอสง่า
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์" นคร
      เทิดพระเกียรติเกริกกำจร            พสกนิกร
จารึกสืบทอดเจตนารมณ์
      เป็นแหล่งศูนย์กลางเหมาะสม     ปลูกฝังเพาะบ่ม
การเรียนการสอนศาสตร์แห่งวิทยา
      ธรรมชาติ-สิ่งแวดล้อมนานา      อวกาศศึกษา
ดาราศาสตร์-เทคโนฯ-พลังงาน
      เพื่อพัฒนาครูอาจารย์                เป็นผู้สืบสาน
ทั้งในและนอกระบบโรงเรียน
      ศึกษาวิจัยพากเพียร                   ต่อเนื่องหมุนเวียน
จัดค่ายวิทยาศาสตร์เยาวชน
      เรียนรู้เป็นเหตุเป็นผล                 ต้องยินต้องยล
สร้างคนวิสัยทัศน์พัฒนา
       มุ่งเน้นให้เห็นคุณค่า                 สรรพวิทยา
สมเจตน์พระจอมเกล้าฯนานเนาเทอญ


(อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑)


       ยอกรประณตเกล้า                  ศิระเหล่าไทยไพร่ฟ้า
เทิดองค์พระทรงหล้า                   วิทยา ธ โรจน์เรือง
       ชาติพ้นพิบัติภัย                     จิตใสมิเสียเมือง
ไทยรุ่งจรัสเฟื่อง                           ธ สมรรถปริชาชาญ
       จอมเกล้าพระจอมเกศ           ปิตุเรศพสกขาน
ทูนไท้จิรัฐติ์กาล                           มนมั่นนิรันดร

ที่มา  :  เขียนและจัดพิมพ์ในหนังสือค่ายวิทยาศาสตร์ ณ หว้ากอ ครั้งที่ ๑๙      ๑๗-๒๑ สิงหาคม ๒๕๔๕ อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์   โดยกลุ่มโรงเรียนมัธยมศึกษาส่วนกลาง กลุ่มที่ ๕ ร่วมกับชุมนุมวิทยาศาสตร์ สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์    หน้า ๑๖-๒๐               

เขียนให้นักเขียน(คุณงามพรรณ เวชชาชีวะ) ๒

           วันเกิดเกษมสุข               นิรทุกข์สราญจิต
เบิกบานตระการคิด                มนใสวิไลงาม
      "งามพรรณ"พิสุทธิ์ผ่อง    ดนุปองมิมีทราม
สดใสสิสมนาม                       ชิวิหมายผิว์ได้สม            
      ให้อายุยืนนาน                 ปิติมานระรื่นรมย์
เสกคำสว่างคม                      รติมิตรสถิตใจ.

ที่มา  :  เขียนอีเมลอวยพรวันเกิดให้คุณงามพรรณ เวชชาชีวะ นักเขียนซีไรต์ปี ๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๐








  เขียนให้นักเขียน (คุณงามพรรณ เวชชาชีวะ) ๓


                   สวัสดีปีใหม่...(แม้ใจเศร้า)
   ดอกไม้ระรวยกลิ่น       ละอองอินทร์มิสิ้นหอม
ร้อยดวงพวงพะยอม       มอบ"คุณเจน"เช่นมาลัย
   แทนใจดวงใสสด        เห็นปรากฏแฟนพันธุ์ใหม่
"กะทิ"ที่รวมใจ               สอนวัยหวานการอดทน
   เรียนรู้จากงานเขียน    บ่มเพาะเพียรคือกุศล
สอนใจให้ยินยล            ได้ลิขิตชีวิตงาม
   ฝากพรวันปีใหม่          คล้องขวัญให้รุ่งเรืองนาม
ห่างภัยไร้เสี้ยนหนาม      สุขสราญทั้งกายใจ
   ศรัทธา"เวชชาชีวะ"     ชัยชนะเหนือสิ่งใด
สง่างามทุกยามไซร้       เชื่อ...ฟ้าใสคงได้ยล
   ห่วงใยในเงียบงัน       จุดความฝันให้เพ็ญผล
ฝากถึง"ท่าน"สักคน        อย่าสิ้นหวังกำลังใจ!!!
   บุญไทยคงได้เห็น       ใช่ยากเย็นเกินกว่าไหน
คงค้ำไทยเป็น"ไท"         ลูกหลานได้สิทธิ์เสรี!.   


ที่มา :  เขียนอีเมลอวยพรปีใหม่คุณงามพรรณ เวชชาชีวะ นักเขียนซีไรต์ปี ๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๒ มกราคม ๒๕๕๑     


    เขียนให้นักเขียน(คุณงามพรรณ เวชชาชีวะ) ๔

       วันเกิดปลาตทุกข์   จิตะหมายผิว์ได้สม
      ผ่านวันและผ่านคืน           ชิวิชื่นระรื่นสุข
วันเกิดปลาตทุกข์                     จิตะหมายผิว์ได้สม
       เสกฝันผสานศิลป์              ลุประทินมโนรมย์
พิศอักษราคม                          วจะแจ้งประจักษ์ใจ
       ดุจเพชรประกายก่อง         บมิหมองวะแววใส
ส่องบรรณพิภพไทย                 รวิพร่างกระจ่างจินต์.


ที่มา :  เขียนอีเมลอวยพรวันเกิดคุณงามพรรณ เวชชาชีวะ นักเขียนซีไรต์ ปี ๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๑   

เขียนให้นักเขียน (คุณงามพรรณ เวชชาชีวะ)

งามพรรณคืองามพจน์ ลุปรากฏประจักษ์ดัง

       ปีเอ๋ยปีใหม่พา       
ขนิษฐาประสบสุข
ห่างไกลไร้ความทุกข์
ผิว์คิดใดก็สมหวัง
        งามพรรณคืองามพจน์
ลุปรากฏประจักษ์ดัง
งานแปลประพันธ์ขลัง
สถิตกลางมโนชน
         สร้างโลกของการอ่าน
ฤดีดาลผสานผล
อักษรสอนใจคน
ประดับบรรณพิภพไทย
         ความสุขให้มาเยือน
เสมอเหมือนผกาไม้
ผลิบานชูช่อไหว

สว่างใส ณ ใจเทอญ.

ที่มา : เขียนอีเมลอวยพรปีใหม่ให้คุณงามพรรณ เวชชาชีวะ นักเขียนซีไรต์ ปี ๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๔๙