เขียนให้ผู้จากไป...ย่าอนงค์ ผลศรีทอง

              "คุณย่าอนงค์ ผลศรีทอง"
เจ็ดสิบเก้าปีผ่านวันของย่า
คือมารดาคือร่มไทรแผ่ไพศาล
ให้ลูก-หลาน-บ้านผาสุกมาเนิ่นนาน
สุขสำราญถ้วนหน้าเอื้ออาทร
        มาวันนี้ย่าลาลับดับสังขาร
        โศกดวงมานเศร้าสุดฝืนสะอื้นอ้อน
        ย่าละบ่วงหวงห่วงหาลาจากจร
        คงความดีเป็นนุสรณ์ไว้สอนใจ
ย่าใจดีมีเมตตารักษาศีล
ย่าอยู่กินถิ่นพอเพียงเลี้ยงตนได้
ย่าอดทนแข็งขยันแบ่งปันไป
ย่าชอบปลูกต้นไม้ให้ร่มเย็น
        ขอวิญญาณ"ย่าอนงค์ ผลศรีทอง"
        สู่หอห้องพิมานสุขไร้ทุกข์เข็ญ
        ณ แดนสรวงแห่งธรรมทองผ่องเพียงเพ็ญ
        ให้ย่าเป็น ดาว-ตะวัน นิรันดร. 


ที่มา :  เขียนให้ลูกศิษย์กล่าวไว้อาลัยในงานฌาปนกิจศพ นางอนงค์ ผลศรีทอง(ผู้เป็นย่า) ที่จังหวัดนครนายก เมื่อวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๔ 

เขียนให้ผู้จากไป...นายสัมพันธ์ ลิ้มประเสริฐ

         "เก้าสิบปีคือวารวันอันร่มเย็น"
เก้าสิบปีที่พ่ออยู่ดูโลกสวย
เก้าสิบปีจารึกด้วยความสุขสันต์
เก้าสิบปีมีลูกหลานสานผูกพัน
เก้าสิบปีคือวารวันอันร่มเย็น
     พ่อสัมพันธ์ ลิ้มประเสริฐผู้เกิดก่อ
     พ่อรู้ความเพียงพอไม่ก่อเข็ญ
     พ่อยึดธรรมนำใจได้บำเพ็ญ
     พ่อจึงเป็นร่มโพธิ์ไำทรได้เกื้อกูล
           มาบัดนี้...แสนเงียบเหงาเศร้ากำสรด
           พ่อละลดปลดห่วงกายมลายสูญ
           สิ้นสังขารแต่ความดีทวีคูณ
           แจ่มจำรูญกลางใจใครทุกคน
                 ส่งพ่อสู่สรวงสวรรค์อันไกลลิบ
                 คือแดนทิพย์แดนธรรมน้อมนำผล 
                 อานิสงส์ผลบุญใดได้ดาลดล
                 ภพเบื้องบนพ่อสถิตนิจนิรันดร์. 


ที่มา : เขียนและอ่านไว้อาลัยในงานฌาปนกิจศพนายสัมพันธ์ ลิ้มประเสริฐ(บิดาอาจารย์อุดมรัตน์ สามารถ) ณ เมรุวัดวังหิน จังหวัดชลบุรี เมื่อวันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๕๔    

เขียนให้ผู้จากไป...อาจารย์ภาสพงศ์ มาธูป

                       " พี่ผู้ให้ "
พี่หนวดเข้มคมคายฉายแววนิ่ง
พี่มิเคยทอดทิ้งเอาใจใส่
พี่ดูแลน้องน้องปองห่วงใย
พี่ผู้ให้ความเมตตาเอื้ออาทร
     ทั้งขนมผลไม้มีให้น้อง
     ประคับประคองท้องปากยากขัดค่อน
     ใครขาดเหลือเกื้อกูลมิตรมิลิดรอน
     พี่ผู้สอนคณิตศิษย์เชิดชู
          คือพี่หลอด-ภาสพงศ์คงความเข้ม
          ผู้เติมเต็มเติมใจในทุกผู้
          ด้วยอาเพศเหตุไข้คล้ายศัตรู
          มาโจมจู่ติดตามและถามทัก
              มาวันนี้...ไม่มีพี่ให้คิดถึุง
              หวนคำนึงถึงวันดีที่ประจักษ์
              ให้เสียดายไยพี่จากไปเร็วนัก
              ได้ตระหนักความดีอันจีรัง
                   ขอกุศลผลบุญหนุนนำเนื่อง
                   ธรรมประเทืองส่องทางสว่างสะพรั่ง
                   นำพี่สู่สรวงสวรรค์เมลืองมลัง
                   ดุจเวียงวังสถานสถิตนิจนิรันดร์.

  


ที่มา :  เขียนและอ่านไว้อาลัยในงานฌาปนกิจศพอาจารย์ภาสพงศ์ มาธูป ณ เมรุวัดพระไกรสีห์(วัดน้อย) เมื่อวันที่ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓   

เขียนให้ผู้จากไป...นายจันทร์ พรหมมา

                      "จันทร์"ลับไกล
     จันทร์  เคยแจ่มกระจ่างกลางห้วงหาว
     จันทร์  เดือนเพ็ญเด่นพราวเป็นมิ่งขวัญ
     จันทร์  ทอแสงสาดส่องคล้องชีวัน
     จันทร์  คือร่มไทรนั้นอันชื่นเย็น
     ลับ      คืนแรมจันทร์นั้นพลันเลื่อนหลบ
     ลับ      เลือนลบจากฟ้ามิมาเห็น
     ลับ      เลือนไกลจากเราคราวร้างเพ็ญ
     ลับ      หลีกเร้นไกลตามิมาแล้ว.....  
     ไกล    เพียงห้วงสรวงสวรรค์จันทร์ยังอยู่
     ไกล    สุดกู่ภูมิภพวิมานแก้ว
     ไกล    เพราะจันทร์สถิตพรหมอันวับแวว
     ไกล    เหมือนใกล้จันทร์เพริศแพร้วอยู่กลางใจ.


ที่มา :  เขียนเพื่อกล่าวไว้อาลัยในงานพระราชทานเพลิงศพ นายจันทร์ พรหมมา(บิดานายหิรัญ พรหมมา ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ฝ่ายข้าราชการประจำ ด้านยุทธศาสตร์และการวางแผน-สามีอาจารย์วิภา พรหมมา)ณ เมรุวัดเทพลีลา  เมื่อวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๕๓     

เขียนให้ผู้จากไป...ประเสริฐ โฉมงาม

         อาลัย...ตุลาการ "ประเสริฐ โฉมงาม"
            เทิดตราชูเที่ยงแท้       ยุติธรรม
       ทูนหนึ่งถูกต้องนำ              อยู่ยั้ง
       ประเสริฐเลิศคือคำ             พิพากษ์  คดีเฮย
       กระจ่างแม้สุดรั้ง                ชีพร้างมลายสูญ.     


(อินทรวิเชียรฉันท์)
         อาลัยประเสริฐพ่อ             ชิวิหนอปลาตลง
 ความดีสิยืนยง                        ณ มนัสมโนชน
         ท่านผู้พิพากษา                มรณาละชีพตน
 เลื่องชื่อระบือล้น                    ยุติธรรมประจำใจ
       หน้าที่และงานศาล          นิติชาญตระการไกล
ศาลแพ่ง ฤ ศาลใด                  ก็พิทักษ์ผดุงชู
      สมค่า ธ โปรดเกล้าฯ         ปิติเนา ณ ทุกผู้
 ชื่นจิตและตราตรู                   ดุจะทิพย์ชโลมใจ
      พ่อสร้างกุศลส่ง                มนะคงพระธรรมใฝ่
 บุญเบิก ณ ภพใด                   จุติใหม่ ณ เบื้้องบรรพ์ 
     ตราชูผิว์บูชิต                     จะนิมิตสวรรค์สรรค์
เที่ยงถูกและเที่ยงธรรม์          ตุลการก็ค้ำเมือง
    กราบพ่อประเสริฐศรี           วรนี้ละคลายเคือง
ปลอดห่วงและปลดเปลื้อง     ภยโศกวิโยครอน
    สังคีตจะเห่กล่อม               พสุธ์น้อมจะรองนอน
สายฝนประโปรยพร               ลุสวรรค์พิมานเทอญ.  


ที่มา  :  เขียนและกล่าวไว้อาลัยในงานพระราชทานเพลิงศพ นายประเสริฐ โฉมงาม(บิดาอาจารย์อัจฉรา ดีแสน) ณ เมรุวัดธาตุทอง เมื่อวันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๑              

เขียนให้ผู้จากไป...ประกายมาศ ทับทิมทอง

                " อาลัย...ประกายมาศ"
        ดาวเลือนลับดับหล้า        โพยมบน
  แรมหม่นหมองจันทร์ยล         เยี่ยมหล้า
"ประกายมาศ"นฤมล                นวลแม่ เปรียบดาว 
  พริบพร่างกระจ่างฟ้า              ร่วงร้าวเลือนขวัญ. 


(อินทรวิเชียรฉันท์)
                    อาลัยประกายมาศ             ตนะปราศชิวีปลง
          ล่วงลับมิคืนคง                              อนิจ์จาอนิจจัง
                    แกร่งเกินเพราะใจมั่น        ภยนั้นมิดับหวัง
          หมายว่าผิว์ชีพยัง                        จะประคับประคองเคียง
                    สามีและบุตรา                     มนะกล้ามโนเที่ยง
          หนุนรักพลังเพียง                         ปฏิยุทธ์อโรคา
                    หากโรคและพิษภัย            อริไข้มลายลา
          ครอบครัวผิว์สุขา                         อภิบาลสราญรมย์
                    สังขารสิล้าลด                     ละพยศละชื่นชม
          ปลิดปลงปลาตจม                         บมิรั้งมิรอคอย
                    สุขเถิด...ประกายมาศ       จุติชาติ ณ ภพน้อย
          ความดีประดับร้อย                       ดุจะเพชรสิเม็ดงาม
                    ขออานิสงส์ส่ง                     ยุพยง ณ โลกสาม
          ก่องเก็จประกายวาม                    ณ สวรรค์พิมานแมน.   


ที่มา : เขียนและกล่าวไว้อาลัยในงานฌาปนกิจศพ นางประกายมาศ ทับทิมทอง(ภรรยาอาจารย์พิทักษ์ ทับทิมทอง) ณ เมรุวัดเทพลีลา เมื่อวันที่ ๘ พฤษภาคม ๒๕๕๑      

เขียนให้ผู้จากไป...ทวี สิงหสถิตย์

                "ทวี..ทวีร้อย..รอยจารึก"
                  ทวี..ทวีท่วมเทวษใจ
                  ทวี..ทวีวิไลทิพย์ถ้อย
                  ทวี..ทวีแม่เคลื่อนคล้อย
                  ทวี..ทวีร้อย..รอยจารึก
  (อินทรวิเชียรฉันท์)  
          อาลัยทวีแม่             ฤดิแท้สิอาดูร
  ทบเท่าทวีคูณ                  ชนนีทวีจร
          รำลึกพระคุณท่าน     นยปานกะสิงขร
  โอบเอื้อและอาทร             รติท่านมิผันแปร
          วันนี้ชิวีดับ                ชะตะลับมิเที่ยงแท้
  สังขารสิพ่ายแพ้                ก็เพราะกาลประจัญจญ              
          หลับตานะแม่จ๋า        พสุธานภาฝน
  เห่กล่อมชลาชล                ปิยมิตรจะนิทรา
          ส่งแม่ ณ แดนสรวง    ระดะดวง ณ จันทรา
  สู่ภูมิสวรรค์ฟ้า                   อนิสงส์ผจงพร
         ผ่องแผ้ว ณ ปางบรรพ์ ชิวินั้นนิรันดร
  บุญแม่ขจายจร                  นิรทุกข์เกษมเทอญ. 


ที่มา :  เขียนและกล่าวไว้อาลัยในงานพระราชทานเพลิงศพ นางทวี สิงหสถิตย์(มารดาอาจารย์นพคุณ อมรินทร์) ณ เมรุวัดวังหินจังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑