เกี่ยวกับฉัน

รูปภาพของฉัน




คือบัณฑิตเพลิงชมพูครุศาสตร์
มหาบัณฑิตสมมาดสาวอักษร
จามจุรีศรีจุฬาถิ่นนาคร
ที่เสกพรให้เป็น"ครู"รู้ค่างาน

ที่มาของเรียงร้อยกานท์เรียงล้านกลอน

รวบรวมงานกรองคำของนัยนาในวันวานและวันนี้ เขียนในหลายวาระ มอบให้ใครหลายคน บางคนที่จากไปและบางคนที่ยังอยู่ เป็นงานชิ้นเล็กๆที่ทรงคุณค่าในความรู้สึก ควรค่าแก่การจดจำและจารึก







วันศุกร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2554

เขียนให้นายกรัฐมนตรี ฯพณฯนายชวน หลีกภัย (๑)

                   พวกเรารักนายกฯ
                "ท่านชวน หลีกภัยคนดี"   
ท่าน นายกฯคนซื่อมือสะอาด 
ท่าน มุ่งมาดสร้างชาติไทยไม่เหหัน
ท่าน บริหารรัฐกิจอเนกอนันต์
ท่าน สร้างสรรค์ตั้งใจใฝ่ทำจริง
       ชวน แก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ
       ชวน ตามติดถอนพิษร้ายคล้ายผีสิง
       ชวน กอบกู้รู้ทางสร้างแหล่งอิง
       ชวน มิทิ้งนิ่งเฉยเผยข้อมูล
               หลีก อุปสรรคมักสะดุดมียุดยื้อ  
               หลีก กระสือ-เสือ-สิงห์ไซ้ให้เสียศูนย์
               หลีก แข็งใจ-ใจแข็งแกร่งเพิ่มพูน
               หลีก เพื่อทูนเทิดไทยให้เสรี
ภัย ภายในใกล้ตัวดุจรั้วกั้น
ภัย ภายนอกคับขันราญศักดิ์ศรี
ภัย เศรษฐกิจคอยจ้องครองธรณี
ภัย อาเพศบ่งชี้กาลีเงา
        คน เหนือ-กลาง-อีสาน-ใต้รอให้ช่วย
        คน อาจม้วยด้วยจิตถอยคอยความเศร้า 
        คน ยากจนข้นแค้นแสนซมเซา
        คน ไทยเฝ้ารอท่านสู้อยู่ข้างเคียง
               ดี เพราะท่าน"ชวน หลีกภัย"เป็นนายกฯ
               ดี กว่ารกคนพิษภัยผลาญไทยเกลี้ยง
               ดี กว่าใครในวันนี้ดีพร้อมเพรียง
               ดี เถอะเพี้ยง!เป็นหลักค้ำนำชาติไทย.



ฯพณฯ นายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี ขณะยืนรับฟังตัวแทนนักเรียนโรงเรียนเทพลีลา นางสาวปิยะพร พราหมณ์แต่ง
อ่านบทกลอน"พวกเรารักนายกฯ"สดุดีการทำงานของท่านนายกรัฐมนตรีที่ประพันธ์โดยคุณครูนัยนา จิตรรังสรรค์



ฯพณฯนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีกล่าวทักทายสนทนาซักถามและคุณครูนัยนา จิตรรังสรรค์ได้มอบบทกลอน
"พวกเรารักนายกฯ "ให้ท่านเป็นที่ระลึก


ฯพณฯนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี ให้เกียรติเป็นประธานในพิธีเปิดป้ายอาคารเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบ พระชนมพรรษา







ที่มา : เขียนให้ตัวแทนนักเรียนกล่าวสดุดี ฯพณฯนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี ในพิธีเปิดป้ายอาคารเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบพระชนมพรรษาเมื่อวันที่ ๒๙ กันยายน ๒๕๔๒ ณ โรงเรียนเทพลีลา
ี้

วันพฤหัสบดีที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2554

เขียนเทิดครูกวี "สุนทรภู่" (๒)

                          "สุนทรภู่"ครูกวี


...บูชาครูกลอน"สุนทรภู่"
ท่านคือครูผู้จรรโลงความยิ่งใหญ่
แห่งกานท์กลอนสมบัติของชาติไทย
ชื่อท่านไซร้โลกรับรู้เชิดชูนาม
                    พระอภัยมณี คืองานดีมีคุณค่า
                    สร้างศรัทธาปวงชนจนลือขาม
                    มีรสรักเลี้ยวลดกำสรดตาม
                    มีความงามของสตรีที่ชื่นใจ
มีคำคมคารมหวานผสานเกี้ยว
กลั่นจากเสี้ยวชีวิตคนวนเวียนไหว
ทั้งดีชั่วปะปนระคนไป
ท่านแทรกไว้ให้อ่านวานคิดดี
                    อีก นิราศพระบาท- ภูเขาทอง
                    เมืองแกลง ก้องพร้องเพราะเสนาะศรี
                    มีคติสอนใจไร้ราคี
                    ล้วนมากมีความหมายในจำนรรจ์
ยี่สิบหกมิถุนาเวียนมาถึง
น้อมคำนึงนบ"ท่านภู่" ครูของฉัน
กวีโลกผู้จารโลกผ่านคืนวัน
ชื่อท่านนั้นงามสมค่าโลกจารึก.


ที่มา : เขียนประกอบการจัดนิทรรศการวันสุนทรภู่ ๒๖ มิถุนายน
๒๕๓๔ ณ ห้องสมุดโรงเรียนเทพลีลา   









เขียนเทิดครูกวี "สุนทรภู่" (๑)

                          เทิดครูกวี "สุนทรภู่"
ยี่สิบหกมิถุนามาบรรจบ
ขอน้อมนบครูกวีศรีสยาม
"สุนทรภู่"เลื่องชื่อระบือนาม
กวีโลกสง่างามยามยินยล
                  ยอดกวีสี่แผ่นดินปิ่นแผ่นฟ้า
                  โชคชะตาวาสนาน่าฉงน
                  ฝากเป็นสิ่งเตือนใจใครทุกคน
                  เห็นค่าล้นว่าสูงสุดและทรุดดิน
                                   เขียนกวีขีดชีวิตลิขิตวาด
                                   งานนิราศภูเขาทอง ท่องธารถิ่น
                                   ล่องนาวาเจ้าพระยาพาชีวิน
                                   สุขโศกสิ้นกระเซ็นซ่านผ่านสายน้ำ
นิราศพระบา นิราศวัดเจ้าฟ้า
นิราศเมืองแกลง แจ้งหล้าก็ลือร่ำ 
พระอภัยมณี มีวรรคทองอันเลิศล้ำ
วรรณศิลป์คมคำฉ่ำชื่นใจ
                  สุภาษิตสอนหญิง ให้หยิ่งเกียรติ
                  งามละเมียดสำรวมกายใจผ่องใส
                  ทั้ง เพลงยาวถวายโอวาท ประกาศไว้
                  คือผลงานเลิศวิไลในแผ่นดิน
                                   "พระสุนทรโวหาร-สุนทรภู่"
                                    บรมครูกวีแก้วรัตนโกสินทร์
                                    ยูเนสโกเทิดค่าเหนือธรณิน
                                    ว่าคู่ควรประดับถิ่นประเทศไทย
กวีโลก คือคันฉ่องส่องเห็นโลกย์
กวีโลก ร่ายสุข-โศกและหัว-ไห้
กวีโลก ส่องวงวรรณอันอำไพ  
กวีโลก เขียนโลกไว้สอนใจคน.


ที่มา : เขียนให้ตัวแทนนักเรียนอ่านในกิจกรรมวันสุนทรภู่ วันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๒ ณ เวทีการแสดงหน้าเสาธง โรงเรียนเทพลีลา

วันพุธที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2554

เขียนให้สถาบัน...".โรงเรียนนารีรัตน์จังหวัดแพร่"

                                      คิดถึง..นารีรัตน์(เมื่อวันวาน)


เป็นนักเรียนนารีฯปีหนึ่งห้า
สอบเข้ามาอย่างภูมิใจได้ที่สอง
ที่หนึ่งนั้นคือเพื่อนรักปักใจปอง
ผลัดกันครองที่สอง,หนึ่งซึ่งรู้ดี
          ชุดนักเรียนปัก น.ร.ใครก็รู้
          คือประตูสู่หนทางสร้างศักดิ์ศรี
          สถาบันสูงส่งคงบารมี
          เกียรติ"นารีรัตน์"วิไลแต่ไหนมา
                  ทั้งวิชาการศึกษาพาครบถ้วน
                  ทั้งกระบวนล้วนระเบียบเนี้ยบหนักหนา
                  เพราะ"คุณหญิงบัวเขียว"ท่านหมั่นนำพา
                  หวังลูกยาเป็น"นางแก้ว"เพริศแพร้วงาม
ท่านปูทางสร้างชื่อเลื่องลือทั่ว
เป็นหลักรั้วร่มไทรใครกล้าหยาม
คุณความดีล้นเลิศบรรเจิดนาม
คือนิยามงามเคียงคู่อยู่เกรียงไกร
         อีกคุณครูทุกทุกท่านผู้สานต่อ
         ซึ่งกอปรก่อต่อเติมเสริมไฉน
         ทั้งศิษย์เก่าศิษย์ใหม่ไม่ว่าใคร
         ล้วนภูมิใจในนารีฯไม่มีจาง
                  คืนความหลังครั้งวันวานผ่านนานแล้ว
                  ยังแจ่มแจ๋วเจิดจ้ากว่าฟ้าสาง
                  ด้วยเป็นหนึ่งนารีฯน้อยแต่บรรพ์ปาง
                  ด้วยเคยสร้างงานเด่นเป็น..อยู่..คือ
เป็นตัวแทนนักเรียนเพื่อนรู้จัก
เป็นคนรักการอ่านเขียนเรียนหนังสือ
เป็นศิษย์ของครูอาจารย์หมั่นฝึกปรือ
รางวัลหรือคือรู้งานรู้มั่นใจ
          ทุกทุกเช้าเข้าประจำนำเพลงชาติ
          ทั้งสวดมนต์มิเคยพลาดมาดสดใส
         "แม่พุงป่องก้นงอน"เพื่อนค่อนไว้
          เดินออกไปไม่เคยหวั่น"ฉันผู้นำ"
                      อีกนำสวด"ปาเจรา"ครานบไหว้
                      คุณครูไซร้ในพิธีที่ชื่นฉ่ำ
                      รู้ศักดิ์สิทธิ์เพราะซึ้งซาบตราบจดจำ 
                      ทุกความคำย้ำติดตรึงถึงนานปี
เป็นประธานภาษาไทยในหมู่พ้อง
เพื่อนรับรองว่าคล่องแคล่วไม่แจวหนี
ได้เรียนรู้หลักประชุมกลุ่มพาที
รู้วิธีทางสรรค์สร้างระหว่างเรียน
           ทั้งงานเขียนงานพูด..แหมปรูดปราด
           ได้รางวัลมิเคยขาดถนัดเขียน
           เรียนภาษาตั้งหน้าสู้รู้พากเพียร
           มิเคยเอียนเรื่องเขียนอ่านผ่านด้วย "เอ"
                     ครูภาษาเคยล้อว่า "มันน่านัก....
                     ครูต้องชักลากกระไดให้ปัดเป๋
                     ต้องปีนอ่านงานสำนวนกวนเกเร
                     เพราะทำเก๋-เท่ให้ยากหากต้องแปล
จำต้องหักครึ่งคะแนนแทนให้เท่..."
เพื่อนต่างเฮเกทับสับหลายแผล
เพราะทำเก่งเล็งศัพท์แสงแต่งตามแด
เลยได้แค่สิบสี่ครึ่งกึ่งหายไป...


ที่มา  :  เขียนและพิมพ์ในหนังสือครบรอบ ๗๒ ปีโรงเรียนนารีรัตน์จังหวัดแพร่  พ.ศ. ๒๕๓๖      
        

เขียนให้ "พี่แต๋ว" ..อาจารย์วรรณดี ศรีสัตย์วาจา

               ก็มิสิ้นภาษา...ว่าซึ้งใจ


จะกี่ถ้อยร้อยคำจำนรรจ์จด
     ก็มิหมดความรู้สึกสำนึกค่า
          จะกี่คำขอบคุณหนุนนำพา
               ก็มิสิ้นภาษา...ว่าซึ้งใจ 
แม้พลังเ้ข้มแข็งเรี่ยวแรงสู้
     ก็หรุบหรู่ริบหรี่นี่ไฉน
           ด้วยอ่อนล้ากับเกม-คนและกลไก
               สนิมในกระบวนการงานสร้างคน
มีหนึ่งใจสองหัตถามายื้อยุด
     ดึงรั้งฉุดชุบชูเชิด...เกิดอีกหน
           ที่ซ่อนเร้นก็เด่นชัดมัดกมล
               ตัดสินผลเห็นชอบตอบ.."ครูดี"
มากรางวัลสรรมาหาค่าบวก
     จัดแบ่งพวกคุณธรรมนำวิถี
            จรรยาบรรณสรรค์สร้างมาอ้างชี้
                 "พอร์ทและแผน"ต้องมีนี่คือเกณฑ์
จะกี่ถ้อยร้อยคำจำนรรจ์ขาน
      จารึกสารสื่อแทนใจให้งามเด่น
            ก็มิเท่าวิสัยทัศน์ที่ชัดเจน
                  เจียระไนเลือกเฟ้นเห็นค่า"คน".








ที่มา  :  เขียนขอบคุณ อาจารย์วรรณดี ศรีสัตย์วาจา (ครูเชี่ยวชาญ-ครูอันดับ ค.ศ.๔) ที่สนับสนุนและให้กำลังใจ ให้ได้รับการคัดเลือกเป็นครูดีเด่นของโรงเรียนเทพลีลาและกลุ่มโรงเรียนมัธยมศึกษาส่วนกลาง กลุ่ม ๕ เมื่อวันที่ ๒๘ ธันวาคม ๒๕๔๔                         

วันอังคารที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2554

เขียนให้เพื่อน..."นิตยา”

                  ภาพชีวิต.."นิตยา"
   
   
 วันนี้ไง..ที่สิบหกเดือนมีนา   
       คือวันเกิด "นิตยา"สาวตาหวาน
            แม่ลูกสามสุดหล่อ..สาวทรมาน 
                 กระไดบ้านจะมิแห้งมิแล้งเลย
 เธอคือสาวผมม้าหน้ายิ้มแย้ม    
       หัวเราะแซมเสียงใสได้ผ่าเผย
           ได้สมญา"นิตย์จิ๊กกี๋๋๋๋๋๋๋๋๋๋๋-นิตตี้้้้้" เอย          
                 ใครจะเอ่ยนามใดถูกใจเธอ
 เธอจริงใจน้ำใจดีไม่มีสอง       
       มิเป็นรองใจเธอน้อมพร้อมเสมอ
            ประสงค์ใดประสานใดดังใจเกลอ 
                 มิได้เก้อกว่าร้อยงานการของมิตร
 เธอจึงเปรียบเพชรเม็ดงามยามส่องแสง
       มิโรยแรงมิอ่อนล้าแกร่งกล้าจิต
            จุฬาฯ'๒๐จึงเริงแรงดังเทวฤทธิ์
                 นิรมิตสิ่งใด..สมใจปอง
 จึง"สุวัฒน์-เทอร์โบ-ออโต้-สาม"
       คือสี่หนุ่มหล่อสมนามทั้งเผ่าผอง
            รักสุดใจ"นิตยา"ผู้ครอบครอง
                 ใครปรารถนา"เกี่ยวดอง" ต้องถามเธอ!!!!
 พรวันเกิดเพื่อนยา..ให้ผาสุก
      ไร้เรื่องทุกข์ร้อนรนจนหมองเหม่อ
            กิจการค้าเพชรเม็ดเลิศเลอ
                 ได้หลายล้านนะเกลอ..เจอทุกวัน
 จตุรพิธพรชัยได้เนื่องหนุน
      เป็นหน่อเนื้อนาบุญเพิ่มพูนมั่น
           ส่งหัวใจวัยกระเตาะ..ให้สุดมันส์
                 เป็น "นิตตี้" ผู้มิหวั่น "ฉันหัวเราะ"
                    ( เธอหัวเราะ...เพื่อนหัวเราะ...โลกหัวเราะ )






นิตย์จิ๊กกี๋-นิตยาและนิดเลดี้-นัยนา เพื่อนซี้สุดเลิฟประชันรอยยิ้มที่เปิดเผยฟัน(แท้)ทุกซี่ ที่บอกว่าจริงใจค่ะ 








ที่่มา  :   เขียนอวยพรวันเกิดให้เพื่อนรักเพื่อนสนิทแต่เยาว์วัย “นิตยา” ครบรอบปีที่...(เธอขอตอบในใจ)  วันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๕๔  เธอเป็นยอดปิยมิตรที่ทำให้เกิดนามปากกา "พลอยกะรัต"  




     

วันอาทิตย์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2554

เขียนให้ศิลปินแห่งชาติ....อ.เผ่า สุวรรณศักดิ์ศรี

“มอบอ.เผ่า  สุวรรณศักดิ์ศรี-ศิลปินแห่งชาติ”
8วันนี้...คือวันดีเป็นศรีศักดิ์                  วันนี้...ได้ประจักษ์ “สุวรรณศักดิ์ศรี”
วันนี้ “หอจุฬาฯ”ปลื้มเปรมปรีดิ์             วันนี้...ร่วมยินดี “เผ่า-ศิลปิน”
8ภาพอาคารตระหง่านฟ้าสถาปัตย์       โบสถ์-วิหาร-วัด-ศาลาไทยทั่วไทยถิ่น
สลักเสลาด้วย “เผ่า”ชื่อระบือระบิล          งดงามสิ้นเสน่ห์ไทยในสายตา
8เรือนรัชพร-หอพระ-จุฬาฯสาธิต        เติมประดิษฐ์ตึกอักษรฯงามสง่า
ตึกวิดยา-ตึกจักรพงษ์-หอชุมจุฬาฯ       ล้วนทรงค่ามือชั้นครูผู้นิรมิต
8ธรรมสถานมหามกุฎราชวิทยาลัย      โบสถ์วัดราษฎร์บำรุงไซร้ศาสน์สถิต
วิหารพระพุทธโลกนารถบพิตร                เพริศไพจิตร ณ ช่อแฮเมืองแพร่เนา
8ล้วนเลิศลักษณ์ “สถาปัตยกรรมไทย   มีอายุยืนยาวได้” ดังคำ “เผ่า”
“ศิลปินแห่งชาติ”ปราชญ์ของเรา              จารจดเงาจำหลักหล้าจารึกไว้
8ว่า “เผ่า  สุวรรณศักดิ์ศรี”คือศรีศักดิ์   เกียรติประจักษ์อนุชนสยามสมัย
ทั้งจุฬาฯ-ชาวอุบลฯภาคภูมิใจ                “เผ่า”ประดับสถาปัตย์ไทยในนิรันดร์.

อาจารย์เผ่า สุวรรณศักดิ์ศรีและนัยนา จิตรรังสรรค์ ในวันแสดงความยินดีโดยชาวหอจุฬาฯ ณ เรือนไทยจุฬาฯฝีมือการออกแบบของ อ.เผ่า

  

ขณะอ่านบทกลอนกล่าวเชิดชู อ.เผ่า สุวรรณศักดิ์ศรี ศิลปินแห่งชาติ









ที่มา :         นัยนา    จิตรรังสรรค์ ครุ-หอจุฬาฯปี ๒๐: กรองคำและกล่าวเชิดชูเกียรติในนามตัวแทนของศิษย์เก่าหอจุฬาฯปี ๒๕๒๐ในงานแสดงความยินดีแก่ อ.เผ่า  สุวรรณศักดิ์ศรี ณ อาคารเรือนไทย(ตรงข้ามศศินทร์) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย   ๗ มีนาคม ๒๕๕๔