เขียนถึง " ตำนานเบ็ญจะมะมหาราช "

                                   ตำนาน "เบ็ญจะมะมหาราช" 
( กาพย์ฉบัง ๑๖ )


   ๐ คือตำนานโรงเรียนเก่า              " เบ็ญฯ " ของพวกเรา
เลือดเขียว-แดงผู้องอาจ
   ๐ " เบ็ญจะมะมหาราช "             ปิยะจอมปราชญ์
จุลจอมเกล้าฯ ธ บัญชา
   ๐ พระราชทานทรัพย์มา                สิบชั่งเงินตรา
เกื้อหนุนการเรียนการสอน
   ๐ " สองสี่สี่ศูนย์ " สร้างก่อน        ประดับนคร
" อุบลวิทยาคม "
   ๐ " สองสี่ห้าแปด " เหมาะสม       ย้ายมาเพาะบ่ม
ณ ทุ่งศรีเมืองไพศาล 
   ๐ " เจ้าฟ้าจักรพงษ์ฯ " ภูบาล      พระทรงประทาน
ตั้งชื่อเป็นนามมงคล
   ๐ " โรงเรียนตัวอย่าง ยินยล        ประจำมณฑล
อุบลราชธานี
   ๐ เบ็ญจะมะมหาราช " นี้            ถวายองค์ภูมี
พระพุทธเจ้าหลวง-บิดา
   ๐ จึ่ง " ยี่สิบแปดกันยา               วันสถาปนา
โรงเรียน " แห่งนี้นานเนา
   ๐ " สองสี่เจ็ดแปด " นั้นเล่า        อาคารไม้-เงา
วาววับประดับมุมเมือง
   ๐ ไม้เนื้อแข็งมลังเมลือง               ทิพย์ทองทาบเนื่อง
ไข่ไก่เหลืองนวลสีสวย
   ๐ น้ำตาลคาดกรอบคิ้วด้วย           แดงคล้ำรื่นรวย
ไม้สักหน้าต่างประตู
   ๐ สามหลังสองชั้นงามหรู            ตระหง่านเชิดชู
ยี่สิบห้องเรียนอาคาร
   ๐ " พระสาโรจน์รัตนนิมมาน "    ช่างผู้เชี่ยวชาญ
สถาปนิกกระทรวงศึกษาฯ
   ๐ ผ่านกาล..แปลงเปลี่ยนสีฟ้า-      อมเทาสง่า
จวบจนคร่ำคร่าลายไม้
   ๐ " สองห้าหนึ่งหก " ย้ายไป        ท่าวังหินใหม่
ตราบจนวันนี้มีมา
   ๐ " สองห้าสี่ห้า " นั้นหนา           "กรมศิลปา-
กร" ยกเป็นโบราณสถาน
   ๐ วันนี้คือทิพย์พิมาน                    งามเด่นอาคาร
" พิพิธภัณฑ์เมืองอุบลฯ "
   ๐ เกริกเกียรติเป็นศรียามยล           ทรงค่างามล้น
ผู้คนเล่าขานตำนาน
   ๐ คืนกลับยัง " สีเก่า " กาล           เบ็ญ ' แบบโบราณ
คู่บ้านคู่ " เมืองดอกบัว " . 


ที่มา  :  เขียนพรรณนาเมื่อครั้งไปเยือนอาคารเก่าโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช จังหวัดอุบลราชธานีหลายครั้ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๔๗ - พ.ศ. ๒๕๕๐ และล่าสุด  พ.ศ. ๒๕๕๔ ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่อง
กระทั่งปัจจุบันที่กำลังจัดเป็นพิพิธภัณฑ์เมืองอุบลฯ นับเป็นการอนุรักษ์อาคารไม้เก่าแก่ที่ควรค่าแก่การภาคภูมิใจ     

เขียนให้..ศาสตราจารย์ ดร.กุสุมา รักษมณี

                       " กีรติพจน์ "
 (อินทรวิเชียรฉันท์) 
             ๐ เทิดปูชนีย์ครู                คุรุผู้กระเดื่องนาม
             เกริกเกียรติระบืองาม          อนุรักษ์ภะษาไทย
             ๐ จารถ้อยประดิษฐา          นยว่าสุมาลัย
             มอบท่านประพันธ์ไว้          ฤดิหมายจะชื่นชม
             ๐ ไม้หอมและทรงค่า        "กุสุมา"สง่าสม
             กรุ่นกลิ่นประทิ่นพรม          จะเพาะบ่มผดุงครู
             ๐  คือหนึ่งพระเกี้ยวทอง     สิริครองจุฬาฯชู
             ภาษาพิพัฒน์สู่                ยุวชนและคนไทย. 


ที่มา : เขียนมอบศาสตราจารย์ ดร.กุสุมา รักษมณี ในโอกาสที่ได้รับการประกาศเกียรติคุณเชิดชูเกียรติเป็นปูชนียบุคคลด้านภาษาไทย 
เนื่องในวันภาษาไทยแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. ๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๑                                

เขียนให้...โดม สุขวงศ์

                  แด่..คุณโดม สุขวงศ์


    ๐ ให้หนังไทยคงคู่ไทยไปชั่วฟ้า
           ส่องปัญญาลูกหลานไทยใสสว่าง
                รู้ที่มาที่ไปไม่เลือนราง
                      เสาหลัก "โดม"เคียงข้างอย่างมั่นคง
    ๐  ขอเป็นส่วนนิดน้อยคอยชูเชิด
            ฝึกเด็กเกิดรู้เป็นทุนและหนุนส่ง
                เห็นภูมิไทยได้เชิดหน้าทระนง
                      สืบดำรงเนิ่นนานสานเจตน์ "โดม".


 ที่มา : เขียนให้คุณโดม สุขวงศ์ (ผู้อำนวยการหอภาพยนตร์ องค์การมหาชน ในปัจจุบัน)ในโอกาสนำนักเรียนชั้น ม.๕ โรงเรียนเทพลีลาที่ศึกษาวิชาวรรณคดีไทยในสื่อภาพยนตร์เยี่ยมชมหอภาพยนตร์แห่งชาติ(ในขณะนั้น) เมื่อวันที่   มกราคม ๒๕๕๑

เขียนแสดงความยินดี แด่ ..." พี่ " (๓)

๐ ผิว์ฟ้าแกล้งแสร้งเมินจนเกินหมอง
   แต่ครั้งหลังคือครรลองของการเคลื่อน
   แรงควบขับกระชับร้อยรอยรางเลือน
   คือรอยเตือนวันเดือนร้าว...คราวฟ้าเมิน
   ๐ มาวันนี้พลิกฟ้าประกาศิต
      นิรมิต"วอ"เทียบลงดังหงส์เหิน
      บนวอทองครองเจ้าเขาทูนเทิน
      คืออำนาจแกร่งเกินมาเดินเคียง
       ๐ ยิ่งสูงส่งยิ่งคงหยัดยิ่งชัด"ร่าง"
          ยิ่งแตกต่างยิ่งยืนหยัดยิ่งชัด"เสียง"
          ยิ่งอัตตายิ่งอัดตนยิ่งโอนเอียง
          ยิ่งหล่อเลี้ยงยิ่งเกลี้ยงกลมยิ่งปมแปลง
          ๐ มากยศถาตราตั้งรั้งดาวบ่า
             มากฤทธามากล่าวอ้างรั้งตำแหน่ง
             มากมงกุฎครอบดาวพราวสำแดง
             มากเงินตราคาถาแห่งพลิกแพลงคน
             ๐ ปรารถนายินยลบนทางนั้น
                คือคืนวันแห่งการงานงดงามผล
                แม้อื่นใดสนองให้แก่ตัวตน
                มิเทียบเท่างามกมลคนทำจริง
                ๐ รอวันวารกาลผ่านพิสูจน์ค่า
                   สูงสง่าเกียรติศักดิ์ศรีดีทุกสิ่ง
                   ให้พี่ยาถึงหลักลู่สู่แท่นชิง
                   เป็น"ผู้การฯ"เฉียบคมยิ่งสม "สิงห์แดง". 


ที่มา : เขียนแสดงความยินดีแด่ "พี่" ชาวโดม-ลูกท่าพระจันทร์-เลือดเหลืองแดง ผู้เป็นกัลยาณมิตร ในโอกา่สได้เลื่อนตำแหน่งในระดับสูง เมื่อ ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔   
          

เขียนอวยพรปีใหม่ให้ " พี่ " (๒)

   (อินทรวิเชียรฉันท์)               
                  ๐  ปีใหม่ฤทัยมั่่น               มนะนั้นมิหวั่นไหว
                  กอปรกิจ ณ การใด          ริปุพ่ายและภัยเมิน
                  ๐  ให้อายุยาวยืน               พละชื่นและจำเริญ
                  ชนชื่นนิยมเทิน                 วทะเทิดประเจิดแจง
                  ๐  ป้องปรามภยันภัย        ภยใดมลายแรง
                  ให้กายหทัยแกร่ง             ปฏิภาณตระการไกล
                  ๐  รู้รอบและกอบเกื้อ        ตนะเพื่อพี่น้องไทย
                   ตาดำและตาใส                ชิวิรอดตลอดปี
                  ๐  หวังใดผิว์ใจคิด            นิรมิตสวัสดี
                   ครอบครัวประสบศรี        สุขะมั่นนิรันดร.


ที่มา : เขียนให้ "พี่" ชาวโดม-ลูกท่าพระจันทร์-เลือดเหลืองแดง
ผู้เป็นกัลยาณมิตร (ปัจจุบันพี่รั้งตำแหน่งระดับบิ๊ก) 

เขียนอวยพรปีใหม่ให้ " พี่ " (๑)

๐ ผ่านโลกมายาวนานจนหาญกล้า
   เรืองฤทธาบารมีที่หนุนเนื่อง
   มีอะไรบ้างเล่าที่เปล่าเปลือง?
   ล้วนได้สิ่งประทังประเทืองแก่ชีวิต
          ๐ อีกหนึ่งปีที่ผ่านวัยในวันนี้
             ปรารถนาเป็นวันดีที่เนาจิต
             อย่าเสียใจใช่เป็นเทพเทวฤทธิ์
             เสกประสิทธิ์ใดที่หวังได้ดังใจ
๐ ได้เดินดินธรรมดาค่าหนักแน่น
   เป็นหลักแกนครอบครัวล้อมรั้วใส
   ใดกรายกล้ำถลำง่ายอย่าพ่ายใจ
   เข้มแข็งไว้นะพี่ยาอย่าเซซวน
          ๐ คงสักวันฟ้ามีตามาลิขิต
            ให้พรแก่ชีวิตขีดครบถ้วน
            ใดที่หวังได้ดังใจทุกกระบวน
            ได้เสสรวลสนั่นฟ้า...อย่าลืมดิน!!!


ที่มา : เขียนให้ "พี่" ชาวโดม-ลูกท่าพระจันทร์-เลือดเหลืองแดง ผู้เป็นกัลยาณมิตร (ปัจจุบันพี่รั้งตำแหน่งระดับบิ๊ก)             

เขียนให้...รองฯเกษม วิจิโน

               "รองฯเกษม วิจิโน"


(ภุชงคประยาตฉันท์)
             มะลาเหวยมะลาวา             ประหนึ่งพาหะโห่ร้อง
         ระรื่นเริงระเบิดก้อง                 จะส่งรองฯเกษมไป
             ณ โรงเรียนวิมุตฯนั่น           นะเร็วพลันจะคลาไคล
         ล่ะอย่าช้าจะบอกให้                จะเป็นใหญ่ ณ บัดนี้
             เกษมใดเกษมสุข               ปลาตทุกข์เพราะมุ่งดี
         ผิว์งานเด่นระบือที่                  ก็ฝีมือ"เกษม" ครอง
             จะฝีมือ ฤ ฝีปาก                มิลำบากมิลำพอง
         ฤดีมั่นฤทัยตรอง                    จะสบสมภิรมย์งาน
             วิสัยทัศน์พิพัฒน์มุ่ง            จะเรืองรุ่งผดุงขาน
         อนาคตจะจดจาร                   มิรู้ลับประดับเมือง. 

ที่มา : เขียนและอ่านแสดงความยินดี แด่ อาจารย์เกษม วิจิโน ในโอกาสได้เลื่อนดำรงตำแหน่งเป็น รองผู้อำนวยการโรงเรียนวิมุตยารามพิทยากร ในงานเลี้ยงส่ง ณ โรงแรมทาวน์อินทาวน์ เมื่อวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๕๔